De Ramp dichtbij gebracht: studenten ontwikkelen interactieve ervaringen

Donderdag 26 maart 2026

Een app, een interactieve wandeling of een excursie naar het massagraf in Oude-Tonge. Het zijn enkele van de ideeën van zestien studenten van de Hogeschool Utrecht om de verhalen van de Watersnoodramp van 1953 levend te houden en door te geven aan de volgende generatie.

De plannen maken deel uit van een opdracht voor de studie Communication and Multimedia Design, waar de studenten een aantal weken lang full-time mee bezig zijn geweest. Ze zijn enkele keren op het eiland geweest om van dichtbij te kunnen ervaren wat de impact van de Watersnoodramp op overlevenden en Goeree-Overflakkee is. De geopperde ideeën moeten ondersteuning bieden aan het project Watersnood door Kinderogen. Deze groep verzamelt foto’s en persoonlijke verhalen over de Ramp, en staat voor de opgave om deze verhalen over te dragen aan jongeren. In vier teams hebben de studenten gewerkt aan concrete adviezen om het verzamelde materiaal op een eigentijdse, impactvolle manier te presenteren. 

Er waren een aantal thema's waaruit kon worden gekozen, maar hoewel een deel nog nooit van de Watersnood had gehoord, kozen de studenten bewust hier voor. “We kwamen erachter dat in bijvoorbeeld Woerden deze ramp helemaal uit de geschiedenisboeken is verdwenen. En zeker met het oog op klimaatontwikkelingen is het heel belangrijk dat iedereen ervan weet. Ook wilden we iets voor anderen doen met dit project”, legt een van de studenten uit. Op het eiland werden ze vooral geraakt door de herinneringen van de overlevenden met wie ze spraken. “We praten onderling nog steeds over bepaalde elementen uit de gesprekken”, geeft een vrouwelijke student aan. Bij het uitvoeren van de opdracht mochten de studenten bedenken wat ze wilden, zolang het maar realistisch en haalbaar was binnen een budget van 3000 euro.

In beeld en geluid
Een terugkerend thema bij de vier groepjes is interactiviteit. De middelbare scholieren voor wie de plannen zijn bedoeld, moeten zich kunnen verplaatsen in de situatie van toen. Groep 1 wil dit bijvoorbeeld doen door middel van een interactief lesprogramma van twee dagen. “De Ramp lijkt ver weg, maar wordt dichtbij gebracht”, vat een van de studenten samen. Op dag één gaan de scholieren op excursie naar het massagraf in Oude-Tonge of het Streekmuseum Goeree-Overflakkee en op dag twee gaan ze aan de slag met vragen en keuzes om het gesprek op gang te brengen. Genoemde dilemma’s waren onder meer: ‘Welk voorwerp zou je meenemen bij een ramp?’ en ‘Wat doe je als je kleine broertje bang is? Vertel je hem eerlijk dat het erg is of stel je hem gerust en verzwijg je dingen?’ Een ander onderdeel van het lesplan is een rollenspel waarin ze in de huid moeten kruipen van overheid, wetenschappers, burgers of ondernemers en vanuit deze rol moeten handelen bij een ramp.

Ook de tweede groep ziet dat jongeren iets moeten ervaren in plaats van alleen erover te lezen en heeft daarom een app met interactieve kaart ontwikkeld. Als iemand langs locaties op het eiland wandelt, kan in de app worden gelezen, gezien of gehoord wat daar tijdens de Ramp is gebeurd.

Groep drie is van mening dat de scholieren geen oppervlakkige verhalen willen met veel tekst en heeft daar op hun ontworpen website rekening mee gehouden. Daarop is het onderdeel ‘De reis van’ te vinden waar diverse kinderen van de Watersnoodramp kunnen worden gevolgd in hun reis of evacuatie.

De laatste groep heeft ingezet op beeld en audio. “Dit maakt meer indruk dan tekst dus we hebben veel luisterfragmenten en filmpjes gemaakt van foto’s. Een school kan hiermee aan de slag door scholieren de opdracht te geven om bijvoorbeeld drie verhalen te zoeken die hun interesse hebben.”

Enthousiasme over de plannen
In een volle zaal in het Oude Raadhuis in Middelharnis presenteerden de studenten hun plannen. Onder de aanwezigen waren betrokkenen bij het project zoals overlevenden van de Ramp die zijn geïnterviewd. Er was volop lof voor de geopperde ideeën en het werk dat erin is gestoken. Bertrand van den Boogert is via het Streekmuseum betrokken bij het project en is enthousiast over de ideeën van de studenten. “Ik ben er grôôs op dat zoveel mensen van buiten het eiland belangstelling hebben voor zo’n belangrijk Flakkees thema. Er zijn nog zoveel verhalen die niet verteld zijn. Soms vinden mensen het ook niet de moeite waard om te vertellen, omdat ze het niet erg genoeg vinden. ‘Ik ben alleen maar mijn huis kwijt, anderen hebben veel erger meegemaakt’, hoor je dan. Maar ook die verhalen zijn belangrijk en mogen worden gehoord”, vertelt hij.

Monica van de Ridder van de werkgroep van Watersnood door Kinderogen heeft de studenten de afgelopen weken begeleid en is ook enthousiast over wat eruit is gekomen. “Ze schrijven adviesrapporten over hun ideeën en daar gaan we naar kijken. Alle groepen hebben sterke punten en die gaan we eruit halen”, besluit ze.

Door Internetredactie Omroep Archipel