Voorjaarstelling wijst uit: eiland is paradijs voor fazanten en hazen

Dinsdag 14 april 2026

Op zaterdag 28 maart 2026 zijn zo’n 80 leden van Wildbeheereenheid (WBE) Goeree-Overflakkee het eiland over getrokken voor de jaarlijkse voorjaarstelling. Hierbij wordt de populatie van klein wild in kaart gebracht, zoals fazanten, hazen, eenden en houtduiven. Vooral hazen en fazanten zijn goed vertegenwoordigd.

Op Goeree-Overflakkee is er in drie verschillende tellingen in 35 verschillende telsectoren geteld. Eén van de WBE-leden die dit jaar heeft meegeteld, is Gijs Pronk. Hij doet dit al zo’n tien jaar en moet al vroeg op pad. “We krijgen van tevoren een gebied toegewezen en ’s ochtends tussen half zeven en acht uur gaan we bij zonsopgang tellen. ’s Avonds tellen we hetzelfde gebied nog een keer om een goed beeld te krijgen”, vertelt hij. Er wordt samen geteld en ook mag iemand niet in zijn eigen jachtveld tellen. Dit alles om de schijn van belangenverstrengeling tegen te gaan. “Ik durf ook wel te zeggen dat niemand zo begaan is met hazen als jagers en we willen ervoor zorgen dat er zo veel mogelijk zijn. Daarom mag je ook geen contract voor een jaar afsluiten voor een jachtgrond, maar voor 6 of 12 jaar. Anders kun je bijvoorbeeld wat vrienden uitnodigen om te gaan jagen en is alles in één keer weg; het komt dan niet meer terug”, legt hij uit hoe de WBE voor de wildstand zorgt.

Goed hazenjaar
Door jaarlijks te tellen vallen bepaalde ontwikkelingen op. “Dit jaar zijn er veel hazen, we hebben er ook veel meer geschoten dan in de jaren ervoor. Het was een mooi voorjaar, dus niet nat en niet extreem koud. De boer kan daardoor eerder het land op waardoor de tarwe eerder op komt. Veel dekking is belangrijk voor een haas, dus dit is een goed hazenjaar.” Ook fazanten zijn goed vertegenwoordigd op Goeree-Overflakkee. “Er zijn weinig plekken zo mooi als hier wat betreft fazanten. We wonen op een eiland, dus hebben minder last van vossen. Fazanten gaan op stok maar omdat we niet veel bossen hebben, slapen ze op de grond. Met vossen is het dan snel gedaan. Op bijvoorbeeld Voorne-Putten is de fazantenstand veel lager. Zo zie je dat Nederland in de natuur kleine stukjes ecosysteem heeft waarin kleine variabelen grote invloed hebben”, legt hij uit. Met konijnen gaat het juist de andere kant op. “Die zie je amper meer in de polder, vooral door de ziekte myxomatose.”

Arnoud Meijering is verenigings- en regiomanager van Zuid-Holland. “Ik probeer zoveel mogelijk te leren van de voorlaatste tellingen. Die worden gevalideerd en gecontroleerd op afwijkingen van de voorgaande jaren. Ook bewaken we de continuïteit. Gezien het grote aantal telgebieden zijn er duidelijke provinciale trends waarneembaar. Soms wijken die sterk af, dat kan om allerlei redenen. Maar er kan ook wat fout zijn gegaan. Zo proberen we de tellingen ieder jaar beter en beter te maken, zodat ze voldoen aan het vastgelegde telprotocol en de kwaliteit wordt geborgd”, legt hij uit.

Vaste protocollen
De voorjaarstelling wordt elk jaar op dezelfde manier uitgevoerd. Hierdoor ontstaat een betrouwbaar beeld van de populatieontwikkelingen. Lokale WBE’s kennen hun telgebieden en tellen volgens een vast protocol. Het voorjaar is hiervoor de beste periode. In de winter zijn namelijk zwakkere dieren overleden, terwijl de jongen van het nieuwe jaar nog niet zijn geboren. En omdat de begroeiing nog laag is, zijn de dieren beter zichtbaar. Het tellen gebeurt met een app; hierin wordt ook de locatie geregistreerd. “Je moet dus echt het veld in gaan. Je kunt niet vanuit je bed wat invullen”, verduidelijkt de jager. Deze telgegevens worden vastgelegd in een centrale database en kunnen worden benut voor onderzoek en beleidsvorming.

Door Internetredactie Omroep Archipel