Goud, geweld en de galg op de Kotestee in Ouddorp

Wat nu camping De Kotestee in Ouddorp is, was in 1793 het toneel van een gewelddadige beroving met dodelijke afloop. Bewoner Leendert Koote werd in zijn slaap overvallen en beroofd. De drie daders werden later opgepakt en in Goedereede ter dood veroordeeld. Het was de laatste terechtstelling op Goeree-Overflakkee.

Door Ron Broekhart

De geschiedenis van de Kotestee gaat echter verder terug. Op het terrein stond in de zeventiende eeuw een buitenplaats met de naam Ruiterswoning, die later werd gebruikt als boerderij. Uit onderzoek blijkt dat de Ruiterswoning rond 1630 is ontstaan. Jacob de Ruiter was de eerste bewoner van wat al eeuwenlang de Kotestee wordt genoemd. Na financiële problemen kwam de woning uiteindelijk in bezit van de familie Koote.

Dood door het koord
In oktober 1793 vond er een gruwelijk incident plaats. Leendert Koote, de laatst overgebleven zoon van de familie Koote, lag samen met zijn huishoudster te slapen toen drie mannen de woning binnendrongen. Zij hadden hun plannen gesmeed in Stad aan ’t Haringvliet. “Ze hadden vernomen dat er in Ouddorp een rijke vrijgezel woonde met behoorlijk wat geld in huis. Ze beroofden Leendert Koote op gewelddadige wijze, namen goud en geld mee en begroeven dat ergens in Stellendam,” vertelt Patrick Polie, de huidige eigenaar van de camping.

Omdat de gebeurtenis destijds officieel is vastgelegd in aktes, is het verhaal tot in detail bekend. De drie daders werden later opgepakt en ter dood veroordeeld. “In de aktes staat het omschreven als: dood door het koord,” aldus Polie. De mannen werden in Goedereede opgehangen. Het betrof de laatste terechtstelling op Goeree-Overflakkee waarbij de doodstraf werd voltrokken. Na de dood van Leendert Koote werd de woning openbaar geveild. Abraham Voogd bracht met 2.000 gulden het hoogste bod uit. “Uit onderzoek weten we inmiddels dat Voogd een verre voorvader van mij is. Ik ben daarmee de zevende generatie die de Kotestee in bezit heeft,” zegt Polie.

Zandwallen
In de middeleeuwen legden boeren aarden wallen aan rond hun akkers, zogenoemde schurvelingen, soms wel vijf meter hoog. Deze wallen markeerden perceelgrenzen en hielden het stuivende duinzand tegen. Bewoners van het duingebied groeven de zandgrond af om dichter bij het grondwater en de vruchtbare ondergrond te komen. Dit proces werd uitmijnen genoemd. Het afgegraven zand werd op hopen geschept, waardoor de zandwallen ontstonden.

In het centrum van Ouddorp, aan de voet van de kerk, staat een standbeeld van een man met een schep dat deze werkzaamheden uitbeeldt. In de jaren zestig, toen door de aanleg van dammen het eiland beter ontsloten raakte en het toerisme toenam, besloten de grootouders van Patrick Polie, Krijn en Greet Verhage, hun landbouwbedrijf om te vormen tot een camping. Sinds 2025 heeft Polie de camping van zijn ouders overgenomen om deze verder te ontwikkelen.

Dinsdag 17 februari 2026