Sissy (83) staat ondanks ontslag, vervroegd pensioen en corona al 63 jaar voor de klas

In de 63 jaar dat Sissy Sénéchal (83) voor de klas staat, wordt ze een aantal keer gedwongen om te stoppen, maar toch vindt ze iedere keer weer de weg terug naar het klaslokaal. Nog steeds komt ze elke dag zes uur haar bed uit en staat ze voor de klas. “Ik stop pas als ik het niet meer leuk vind of als ik iets mankeer.”

Door Rijnmond

Waar menig docent over de Tweede Wereldoorlog doceert aan de hand van overgeleverde verhalen, kan Sissy haar eigen herinneringen delen. Een jaar of tien geleden vertelt ze dan ook aan haar leerlingen van groep zeven in Oude-Tonge dat ze tijdens de oorlog vlak bij een veld in Amsterdam woonde waar een afweergeschut stond. “Aan het einde van de middag kwamen twee moeders naar school om te vragen hoe oud ik was, want die konden het moeilijk geloven dat de juf van hun kinderen de oorlog had meegemaakt”, zegt ze.

'Voor mij is het normaal'
De meeste ouders van haar huidige leerlingen uit groep twee van basisschool CNS Zomerland in Stellendam zijn wel op de hoogte van haar leeftijd en ze krijgt er louter positieve reacties op, zegt ze. “Ze vinden dat ik het goed doe. Ik heb natuurlijk ook veel ervaring. ”Sissy snapt dan ook niet dat mensen haar leeftijd zo bijzonder vinden. “Voor mij is het normaal. Ik kom al 63 jaar elke ochtend om zes uur mijn bed uit om les te geven.”

Klas met 56 kinderen
In 1963 begint Sissy op twintigjarige leeftijd haar carrière als basisschooldocent in Vlaardingen. “Er was toen net als nu een groot lerarentekort en ik gaf les aan een groep vijf met 56 kinderen.”

Ze vertelt lachend hoe haar eigen bureau op de gang stond, omdat er geen ruimte was in het lokaal en hoe ze haar familie inschakelde bij het nakijken. “Ik nam dan drie grote stapels mee naar huis. Mijn vader keek het dictee na, mijn moeder schrijven en ik taal. De rest deed ik op school.”

Met een jongen uit haar eerste klas heeft ze tegenwoordig weer wat contact. “Hij zag via een artikel dat ik nog actief ben en stuurde me een berichtje. Ik heb daar anderhalf jaar gewerkt, maar hij kon zich mij nog herinneren en vond me een lieve juf. We hebben nu af en toe contact. Hij is natuurlijk geen jongetje meer, maar gewoon een zeventiger.”

Gedwongen ontslag
In haar 63 jaar lange carrière stopt ze drie keer noodgedwongen voor een korte periode, maar is ze elke keer weer blij als ze voor de klas staat. “In 1969 kreeg ik mijn eerste adoptiezoontje. Vrouwen moesten toentertijd stoppen met werken als ze moeder werden. Dat vond ik heel vervelend.”

Moeders mogen alleen als invaljuf werken, dus als drie maanden later die kans zich voordoet, pakt ze die met beide handen aan. Haar eigen moeder is de eerste jaren overdag bij haar zoontje, maar als hij twee jaar oud is, neemt ze hem gewoon mee naar school. “In de ochtend zat hij in de klas te tekenen en in de middag ging hij in een bedje slapen in een leeg lokaal. Leerlingen gingen dan om de beurt even kijken of hij wakker was. Later werd er een opvang in de buurt geopend en is hij daar naartoe gegaan.”

Vervroegd pensioen
Als in 2005 haar partner ernstig ziek blijkt te zijn, stopt ze alsnog. “We kregen in juli te horen dat hij ziek was en in september bleek hij terminaal. Dat ging allemaal heel snel en ik ben toen met vervroegd pensioen gegaan. In november overleed hij.” De behoefte om les te geven is bij Sissy nog lang niet over, dus een paar maanden later begint ze weer. “Het was heerlijk om weer aan de slag te gaan en mensen om mij heen te hebben. Als je veertig jaar werkt, dan mis je die routine gewoon.”

Corona
Sindsdien heeft ze veel verschillende scholen in de regio uit de brand geholpen. “In de meeste gevallen neem ik iemands klas voor een korte periode over en krijg ik een tijdelijk contract. Momenteel sta ik voor groep twee in Stellendam, maar wat ik volgend jaar doe, weet ik nog niet.” Tijdens corona wordt ze weer gedwongen om stil te zitten, omdat ze onder de kwetsbare groep valt, vanwege haar leeftijd. Ze lijkt het onzin te vinden en maakt duidelijk dat ze nooit bang is geweest voor corona. “Ik heb het ook nooit gehad en natuurlijk alle injecties genomen. In juni ben ik weer snel voor de klas gaan staan.”

Cursusje AI
Hoewel Sissy het onderwijs heeft zien veranderen, is ze daar vrij nuchter over. “Er is wel meer administratie bijgekomen, maar als je jaar in, jaar uit in het onderwijs werkt, groei je daar gewoon in mee. En als er voor mij iets nieuw is, doe ik een cursus. Binnenkort mag ik bijvoorbeeld meedoen aan een cursusje over AI in het onderwijs.”

Volgens Sissy zijn kinderen in de loop der jaren mondiger geworden. Ook daar maakt ze zich niet al te druk om. “Vroeger werd ik aangesproken met mijn achternaam en kreeg ik een hand. Nu zeggen ze juf Sissy en krijg ik een high five of een knuffel. Wat ik daarvan vind? Dat is toch prima. Zolang ze maar niet brutaal zijn.” Als ze iets moet aangeven dat ze jammer vindt van de huidige tijd, is dat er zo weinig meesters zijn. “Het is goed voor kinderen om zich niet alleen aan vrouwen, maar ook aan mannen te spiegelen.”

Valpreventie
Voorlopig denkt zo nog niet aan stoppen, zegt ze. “Ik vind het gewoon heel erg leuk om bezig te zijn met kinderen. Daarnaast is het ook gewoon fijn om collega’s om je heen te hebben. Het werk houdt me waarschijnlijk jong.” “Ik stop pas als ik het niet meer leuk vind of als ik iets mankeer, maar beide zijn nog niet het geval.” Daar doet ze ook hard haar best voor. “Ik heb altijd gesport en vanmiddag ga ik naar valpreventie. Daar leren oudjes hoe je het best kunt vallen. We oefenen dan op een mat.”

Dinsdag 17 februari 2026