Vrijwilligers Watertoren Dirksland bouwen verder aan levendige toekomst

Vrijdag 6 maart 2026

Het is een iconisch gebouw op Goeree-Overflakkee waar iedereen weleens langsrijdt: de Watertoren van Dirksland. Het rijksmonument is in het voorjaar van 2025 officieel geopend voor publiek en nu, bijna tien maanden later, is het begin maart 2026 tijd om bij te praten met Stichting Watertoren Dirksland.

Vrijwilligers van de stichting hebben de begane grond van de toren opgeknapt en deze omgetoverd tot een ontmoetingsruimte inclusief keuken en bar. Sinds de officiële opening door burgemeester Ada Grootenboer-Dubbelman zijn er al diverse verjaardagen en feestjes gehouden. Ook politieke partijen weten de toren inmiddels te vinden voor bijeenkomsten. “Bijna alles is zelf gedaan”, vertellen drie vrijwilligers. Dat zijn voorzitter Peter Keuker, penningmeester Aad van den Hoek en secretaris Jan Buth, ook wel de hoofdklusser genoemd door de anderen. Ze worden aangevuld door Henk Zwanenburg van Dorpsraad Dirksland. “We hopen nog steeds dat hij ook bij onze stichting komt”, wordt lachend aangegeven door de eerste drie mannen.

Na de opening in 2025 heeft de stichting zelf een ondernemersborrel georganiseerd voor de buren van het bedrijventerrein. “Mensen die elkaar niet kenden, kwamen elkaar hier tegen. En de vraag is al geweest wanneer we het weer gaan doen. We zijn van plan om het met regelmaat te doen, maar we hebben het nog niet helemaal uitgedacht. Het moet in ieder geval gauw gebeuren”, vindt voorzitter Peter.

Tweedehands spullen
Een aantal spullen uit de inventaris is overgenomen van het gesloten verenigingsgebouw De Schakel. “Alles komt uit restjes of van Goed voor Goed”, geeft Peter aan om te laten zien hoe er met het geld dat binnenkomt, wordt omgesprongen. Ook is er een oude buitendeur gebruikt. “Die was loodzwaar, hij woog wel 150 tot 200 kilo. We hebben hem uit elkaar gehaald en zo naar boven gesjouwd”, blikken de mannen terug. “En we zoeken in de toekomst nog meer stoelen op deze goedkope manier.” Wat er niet in de toren beschikbaar is aan meubilair, kan worden ingehuurd via Happy Music, waar de stichting vaak mee samenwerkt.

Gemeente Goeree-Overflakkee is eigenaar van de toren en de stichting huurt een gedeelte ervan. De provincie en de gemeente hebben ook het voegwerk aan de buitenkant voor hun rekening genomen. Er is meebetaald aan het plafond voor een betere akoestiek, terwijl Dorpsraad Dirksland hen heeft ondersteund met geld voor de verlichting. Ook is de keuken gesponsord door een keukenbedrijf van het eiland, net als het verfwerk door een verfhandel. “En wat de gemeente doet, valt zeker niet tegen”, geeft de stichting als compliment. “We vragen ze af en toe voorzichtig om iets en dat doen ze dan toch maar weer. Elke keer zetten ze weer een stap voor ons”, is het viertal positief.

Uitzicht
Het volgende punt op het wensenlijstje is ander glas in de toren. “Er zit nu draadglas in, maar we willen graag gewoon glas. Je kunt nu niet goed naar buiten kijken en dat is juist zo aantrekkelijk, ook om foto’s te kunnen maken.” De vraag ligt bij de gemeente, maar het viertal denkt al hardop na over de uitkomst. “Het is de vraag of gewoon glas mag. Het aspect veiligheid is nu het belangrijkste daarbij”, meent voorzitter Peter.

Het uitzicht is de grootste trekpleister van de toren en juist daar zitten nogal wat haken en ogen aan. “We mogen vijf keer per jaar met een klein groepje naar boven voor een rondleiding. Hier moet altijd iemand van ons bij zijn voor de veiligheid”, legt het viertal uit. Huurders van de benedenverdieping mogen dus niet op eigen houtje naar boven. “Dit staat ook duidelijk in het huurcontract en er hangt een ketting aan de trap om dit aan te geven.”

Beklimmen van de toren
Voor 2026 zijn er inmiddels drie activiteiten gepland waarbij de toren wel te beklimmen is: Koningsdag, het weekend van Kunstkijk en Monumentendag. Tijdens Kunstkijk 2025 was er een expositieruimte in de toren en kon het publiek binnenkijken. “Onze locatie had veel meer bezoekers dan welk ander adres dan ook. Maar de bezoekers kwamen niet eens speciaal voor de kunst, ze waren teleurgesteld dat ze niet naar boven mochten”, haalt een van de mannen lachend een anekdote aan. Hieruit is voor de aankomende editie lering getrokken. Ook uit gesprekken met anderen blijkt dat er veel animo is voor een beklimming.

Het abseilen, dat meer dan tien jaar geleden mogelijk was, zal er volgens de mannen hoogstwaarschijnlijk niet meer komen. “Het is denk ik nu een probleem met vergunningen en veiligheid”, geeft Peter het strenger geworden beleid aan. Dit wordt beaamd door MEER Outdoor, het bedrijf dat het abseilen heeft georganiseerd. “De veiligheidseisen zijn steeds hoger geworden en daarmee de kosten ook. Abseilen behoort niet meer tot ons aanbod”, is hun reactie.

“Maar een klimmuur aan de binnenkant, daar zou de toren wel geschikt voor zijn”, denkt een bestuurslid hardop. “We gaan nu langzaam draaien en je merkt dat er meer mensen met ideeën komen voor de Watertoren.” De stichting is daarom altijd op zoek naar meer financiële middelen en sponsoren. Het geld komt nu vooral binnen uit de verhuur. De ruimte is zonder personeel te huur, dus wie een feestje geeft, moet voor eigen eten en drinken zorgen. “Of een cateraar inhuren. Op deze manier is het voor ons ook goed te doen. Met personeel erbij is het weer wat anders om alles te regelen.” Peter heeft zelf ook al een verjaardag gevierd in de Watertoren. “Er zijn geen buren, dus niemand heeft last van geluidsoverlast. Het is een prima ruimte voor een feest”, wordt de eigen waar aangeprezen.

Plannen om de toren nog beter te maken en vaker te kunnen gebruiken, zijn er volop. “Maar het geld loopt niet tegen de plinten op. Eerst geld verdienen, daarna meer plannen maken”, vat de penningmeester de nabije toekomst samen. “Dus we hebben niet zozeer een planning, we hebben wensen”, besluit hoofdklusser Jan lachend.

Door Internetredactie Omroep Archipel